บักเคนทะลุมิติ ภาค 1 (ตอนที่ 186)

บักเคนทะลุมิติ ภาค 1 (ตอนที่ 186)

“คุณเคนมาพบผมวันนี้เรื่องอะไร” นโปเลียนถามบักเคน

“ก็เรื่องเดินทางกลับฝรั่งเศสผมคุยกับพันเอกหญิงโคลเอ้แล้ว ผู้พันไม่อยากกลับพอดีผมอยากจะให้มีทหารคอยคุ้มครองซูซี่และแนะนำการใช้ชีวิตอยู่ในฝรั่งเศสให้ผู้พันเลยเสนอพันตรีหญิง นาตาช่า ดาร์ก ให้เดินทางแทน” บักเคน        บอกกับนโปเลียน

“แล้วแต่คุณเคน ผมไม่มีปัญหาอะไร ถ้าเป็นไปได้ผมอยากจะคุยกับ                ผู้พันนาตาช่า สักครั้งก่อนออกเดินทาง”

“ดีครับท่านนโปเลียน

“ก๊อก ก๊อก ๆๆๆ” “มีอะไรรัสตัม” นโปเลียนถามรัสตัม มีบูชาร์ดกับทหารช่างขอเข้าพบท่านครับ”

“มีอะไรหรือ คุณบูชาร์ดมาพบผม ให้เข้ามาได้ บูชาร์ดกับทหารช่างห้านายกำลังช่วยกันยกก้อนหินสีดำมาด้วย” “สวัสดีครับท่านนโปเลียน สบายดีไหมท่าน ผมไม่ได้มาเยี่ยมท่านเลย เพียงแต่ได้ทราบว่าท่านเดินทางกลับมาไคโร ผมมีสิ่งของที่อยากให้ท่านได้ชม ผมพบแผ่นหินสีดำ ใกล้หมู่บ้านโรเซตตา ห่างจากเมืองอเล็กซานเดรียไม่ไกล ผมรีบให้ทหารนำแผ่นหินมาให้ท่านชม” บูชาร์ดบอกกับนโปเลียน

บักเคนสนใจจึงมองดูแผ่นดินสีดำก้อนใหญ่

“คุณบูชาร์ดค้นพบหินก้อนนี้ได้อย่างไร” บักเคนถามบูชาร์ด

“อ๋อ ระหว่างทางไปสำรวจปิรามิด  ผมเห็นทหารฝรั่งเศสกำลังเสริมกำแพงป้อมปราการ ใกล้กับหมู่บ้าน โรเชตต้า  ผมสังเกตเห็นหินก้อนนี้ปักโผล่ขึ้นมาเหนือพื้นทรายคล้ายแผ่นหินประดับที่หน้าหลุมฝังศพ ผมเลยลงจากหลังม้า พร้อมกับทหาร ไปถามทหารที่กำลังเสริมกำแพงป้อมปราการว่า ได้หินก้อนนี้จากที่ไหน ทหารบอกว่าเห็นหินก้อนนี้ไม่ไกลจากหมู่บ้านเห็นก้อนมันใหญ่ดีน่าจะนำมาใช้เสริมป้อมปราการได้ ผมจึงขอดูปรากฏว่ามันไม่ใช่ ป้ายหินหน้าหลุมฝังศพ แต่มีอักษรสลักเต็มไปหมด  ผมพยายามจะอ่านแต่อ่านไม่ออก” บูชาร์ดบอกกับบักเคน

ผมเลยนำมาให้ท่านนโปเลียนได้ชมผมอยากขอท่านให้เอาไปฝรั่งเศสด้วยไหมท่าน” บูชาร์ดถามนโปเลียน

“ผมว่าหินก้อนนี้ประหลาด ผมรู้สึกแปลก ๆ ชอบกล” บักเคนหลังจากลุกขึ้นไปดูหินประหลาดสีดำ ที่วางอยู่บนโต๊ะ เห็นมีอักษรเขียนเต็มไปหมด

“ผมสังเกตเห็น แผ่นหินนี้ จารึกด้วย อักษรที่เขียนแตกต่างกันถึงสามประเภท” บักเคนเอ่ยขึ้น

บูชาร์ดเมื่อได้ยินบักเคนเอ่ยขึ้น “เก่งมากครับ ผมก็สังเกตเห็นมีอักษรอยู่สามประเภท มีหลายตัวที่ผมคิดว่ามันน่าจะเป็นภาษากรีกนะท่าน ผมอ่านออกคำเดียว Demotic ที่มาจากภาษากรีก ผมจึงอยากจะนำไปฝรั่งเศส เพื่อให้เพื่อนที่เป็นนักโบราณคดีช่วยกันค้นคว้า” บูชาร์ดบอกกับนโปเลียน

“รัสตัมเอาไม้วัดมาวัดหินก้อนนี้ดูหน่อย” นโปเลียนเรียกให้รัสตัมนำเชือกมาวัดขนาดของก้อนหิน ผมอยากตั้งชื่อก้อนหินตามชื่อหมู่บ้านที่ค้นพบก็แล้วกันว่าหินโรเชตต้า”

“นายท่านวัดได้ยาวประมาณ 1.3 เมตร” รัสตัมบอกกับนโปเลียน

“คุณเคน ทำไมถึงพูดว่าหินนี้มันแปลกๆ หมายความว่าอย่างไร” นโปเลียนถามบักเคน

“ผมมีความรู้สึกว่ามันแปลกๆ เพราะที่สยามเขาถือครับ ไม่ให้เอาหิน หรือโบราณวัตถุกลับไปบ้านจะทำให้พบสิ่งที่ไม่ดีครับ ที่สยามใครเอาของโบราณ เศษอิฐ ก้อนหินเจ้าของเขาจะมาทวงคืน อาจจะเสียชีวิตได้”

“น่าสนใจในคำพูดของคุณเคน แล้วคุณเคนจะทำอย่างไรกับหินก้อนนี้”

“ผมว่าคุณบูชาร์ดรู้ดี ไม่จำเป็นต้องเอาก้อนหินไปแค่ทำแบบแม่พิมพ์และลอกอักษรออกมาเราเอาไปแค่อักษรแล้วนำกลับไปฝรั่งเศสเพื่อค้นคว้าก็ได้” บักเคนเสนอความคิด

“ยอดเยี่ยมมากคุณเคน บูชาร์ดบอกกับบักเคน ผมจะได้ทำการคัดลอกตัวอักษรบนแผ่นหินไปให้เพื่อนนักโบราณคดีที่ฝรั่งเศสช่วยกันค้นคว้าดีกว่า” บูชาร์ดบอกกับบักเคน

“คุณบูชาร์ด ทำไมแผ่นหินถึงมีภาษากรีกสลักอยู่ด้วย”

“ผมไม่ทราบ”

“ผมคิดว่าน่าจะเกี่ยวกับพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชที่เคยยึดครองอียิปต์มาก่อนในยุคโบราณ พระองค์เลยให้ใช้ภาษากรีกเป็นภาษาราชการที่อียิปต์ อย่างที่คุณบูชาร์ด อ่านว่า ดีโมติก Demotic มันน่าจะหมายถึง ดีโมเคติกที่แปลว่าประชาธิปไตย ที่เน้นความเท่าเทียมกันเป็นภาษาที่ชาวบ้านทั่วไปสามารถอ่านแล้วเข้าใจได้จึงมีการสลักในก้อนหิน ส่วนอีกสองภาษาน่าจะเป็นภาษาอียิปต์โบราณ” บักเคนอธิบายให้ทุกคนฟัง

“สุดยอด จริง ๆ คุณเคน ผมคิดว่าใช่นะครับ คุณเคนคิดได้อย่างไร” บูชาร์ดบอกกับบักเคน

“โอ คุณเคนทำไมช่างสังเกต ผมนึกไม่ถึงว่า คำแค่คำเดียวมีความหมายยิ่งใหญ่มาก ผมจึงอยากนำเสรีภาพ เสมอภาค และภราดรภาพมาสู่อียิปต์ ส่วนหินก้อนนี้ผมเชื่อคุณเคน ผมรอให้คุณบูชาร์ดคัดลอกเสร็จแล้ว จะให้นำหินก้อนนี้ไว้ที่สถาบันที่ผมตั้งขึ้นมาใหม่ที่ไคโรเพื่อเก็บรวบรวมความรู้ของอียิปต์ต่าง ๆ ที่นักวิทยาศาสตร์ นักโบราณคดี นักชีววิทยาที่ร่วมทางมากับผมได้สำรวจจะให้เก็บไว้ที่นี่ สถาบันฝรั่งเศสศึกษาวิทยาเขตไคโร” นโปเลียนบอกกับบักเคน

“ท่านนโปเลียนผมอยู่ที่สยามเคยได้อ่านบันทึกพินัยกรรมของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่บันทึกเอาไว้”

“ว่าอะไรนะคุณเคนมีบันทึกพินัยกรรมของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ในสยามด้วย คุณเคณอ่านภาษากรีกออกหรืออย่างไร” นโปเลียน บูชาร์ด เกิดความสงสัย

“อ่านไม่ออก แต่มีข้าราชการระดับสูงที่มีอิทธิพลของสยามเป็นคนนำบันทึกพินัยกรรมของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ไปไว้ที่สยาม”

“ใครกัน เจ้าพระยาวิชาเยนทร์ ครับท่าน”

“ผมไม่รู้จักใครกัน เจ้าพระยาวิชาเยนทร์ “

“ท่านเป็นชาวกรีก ชื่อภาษากรีก คอนสแตนติน ฟอลคอน รับราชการสมัย  พระนารายณ์ ตรงกับสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ครับท่าน”

“อ๋อ ผมนึกว่าคุณเคนอ่านภาษากรีก ออก จะได้ให้อ่านก้อนหินก้อนนี้”          นโปเลียนบอกกับบักเคน”

“แล้วพินัยกรรมของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์บันทึกว่าอย่างไร” นโปเลียนถามบักเคน

You may also like...

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *