บักเคนทะลุมิติ ภาค1 (ตอนที่244)

บักเคนทะลุมิติ ภาค1 (ตอนที่244)

“ท่านลอร์ดท่านจะตัดสินใจอย่างไร ในเมื่อมีการต่อต้านจากพวกฝรั่งเศส ไม่เหมือนกับข่าวที่ได้รับมา”  นาวาตรีไมเคิล ถามลอร์ดเบนจามิน

          “รอดูสถานการณ์ก่อน ถ้าเกิดความผิดพลาด ค่อยถอนตัวก็ไม่สาย” ลอร์ดเบนจามินบอกกับ นาวาตรีไมเคิล

“ใช่ท่าน ผมคิดว่าพวกฝรั่งเศสไม่เหลือเรือรบแล้ว พวกฝรั่งเศสที่อยู่อียิปต์คงยากจะเดินทางกลับฝรั่งเศส ถ้าเรือรบอังกฤษปิดล้อมเส้นทางเดินเรือเอาไว้ ทุกเส้นทาง เดี๋ยวค่อยล้อมปราบมัน ทำอย่างไรถึงจะทราบว่าพวกฝรั่งเศสมันเหลือทหารที่อียิปต์กี่นายกันแน่” กัปตันอาร์เธอร์เอ่ยขึ้นลอย ๆ

“ไว้ค่อยถาม ร้อยเอก กาเบอร์ที่ไปเป็นล่ามให้แกรนด์วิเซีย ที่กำลังรบกับพวกฝรั่งเศส” ร้อยเอกสตีฟบอกกับกัปตันอาร์เธอร์

“ก็ได้”

“กัปตันเตรียมส่งทหารไปรอรับร้อยเอกกาเบอร์ที่ผมคิดว่าน่าจะถอยทัพ ถ้าเกิดต่อสู้กับพวกฝรั่งเศสไม่ได้” ร้อยเอกสตีฟบอกกับกัปตันอาร์เธอร์

“ยิงถล่มพวกเติร์กให้หนักกว่านี้” นโปเลียนสั่งการลงไป

“ครับผม”  พันเอกเจนัวร์รับคำสั่งนโปเลียน

“แจ้งพลปืนปีกซ้าย ขวา ยิงประสาน” พันเอกเจนัวร์สั่งการลงไป

“ยิงได้ ตูม ตูม ตู๊ม ๆๆๆ ตู๊ม ตู๊ม”

“ท่าน พวกฝรั่งเศสมันระดมยิงหนักมาก”  พันตรี ชามิล ถามความเห็นแกรนด์วิเซียร์

          “สั่งให้ทหารเติร์กบุกเข้าประชิดพวกฝรั่งเศสเลยดีกว่า มันจะยิงปืนใหญ่ไม่ถนัด กลัวถูกพวกเดียวกัน สั่งให้ทหารรุกคืบไปข้างหน้า ทหารที่เสียชีวิตจะได้ไปอยู่กับองค์อัลเลาะห์”

“องค์อัลเลาะห์ได้โปรดให้พวกเราชนะศึกพวกฝรั่งเศสด้วยเถิด โปรดคุ้มครองบุตรหลานพระองค์ให้ปลอดภัย” แกรนด์วิเซีย สวดอ้อนวอน

“ทหารผู้กล้าหาญ องค์อัลเลาะห์จะช่วยให้เราชนะศึก ฆ่าพวกฝรั่งเศสให้หมดจากดินแดนอียิปต์ แล้วเราจะกลับตุรกีด้วยชัยชนะ” เสียงตะโกนปลอบใจดังกึกก้อง

“อัลเลาะห์อยู่กับพวกเรา ฝรั่งเศสจงพินาส ฆ่ามัน” หลังสิ้นเสียงทหารเติร์กนับหมื่นคนได้วิ่งเข้าไปหาพวกฝรั่งเศสที่รอคอยทำศึก

“พวกเติร์กมันบ้าเลือดแล้ว คงกินยาหลอนประสาทนะท่าน นโปเลียน” พลเอกกาลีเบอร์บอกกับนโปเลียน

“พวกนี้ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา” พลเอกมีโน่เอ่ย

“ยิงได้ทหาร” “ตู๊ม ตู้ม ตู๊ม ๆๆๆ ตู๊ม ตู๊ม” เสียงปืนใหญ่ดังกึกก้อง ท่ามกลางเสียงโห่ร้องของทหารเติร์กที่วิ่งใส่ทหารฝรั่งเศศที่กำลังรอท่าอยู่ ทหารเติร์กเหมือนแมงเม่าบินเข้ากองไฟ อาศัยกำลังทหารมากกว่า บุกเข้าไปหาทหารฝรั่งเศส เป็นความโง่สู้ตายกับฝรั่งเศส อาวุธก็ด้อยกว่า หรือเป็นความหลอนสวรรค์เท่านั้นที่รู้

“โอ๊ย ๆๆๆ ทหารเติร์กถูกกระสุนปืนใหญ่ล้มตายหลายร้อยนาย พวกที่เหลือก็วิ่งเข้าหาทหารฝรั่งเศสที่ยืนเรียงรายเป็นรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน โดยมีปืนใหญ่อยู่ตรงกลาง

“ยิงอีก ตูม ตูม ตู๊ม ๆๆๆ ตู๊ม ตู๊ม” ทหารเติร์กวิ่งห่างจากทหารฝรั่งเศสประมาณ 300 เมตร ทหารเติร์กหลายร้อยนายถึงกับตกลงไปในหลุมดัก ไม้แหลมเสียบร่างทหารเติร์กที่ตกลงไปหลายร้อยนาย”

“เฮ้ยระวังมีกับดัก พวกฝรั่งเศสมันทำกับดักเอาไว้” ทหารเติร์กที่ไม่ตายก็วิ่งต่อ 

“ฆ่ามัน ฆ่ามัน ๆ มันฆ่าเพื่อนเรา” เสียงตะโกนแข่งกับเสียงปืน  หมวดแรกยิง “ปัง ปัง ๆ ปัง ๆๆๆ ปังๆ ปัง ปัง” สิ้นเสียงปืนทหารเติร์กหลายนายก็สิ้นชีวิต “เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง ๆๆ” ทหารเติร์กยิงสวนกลับ

“แถวสองเตรียมยิง ยิงได้ “ปัง ปัง ๆ ปัง ๆๆๆ ปังๆ ปัง ปัง” “ฟิ้ว ฟิ้วๆ ลูกธนูหลายร้อยลูก ยิงใส่ทหารฝรั่งเศส

“เฮ้ยระวังลูกธนู พวกเติร์ก” ทหารฝรั่งเศสหลายนายตะโกนบอกเพื่อน ลูกธนูทหารเติร์ก ยิงยังมีประสิทธิภาพดีกว่าปืนสั้นคาบศิลาของทหารเติร์กที่ระยะยิงไม่ไกล เป็นการรบแบบโบราณกับการรบด้วยอาวุธสมัยใหม่ “ฟุบ ฟุบๆๆๆ” ทหารเติร์กก้มตัวลงอาศัยร่างเพื่อนที่เสียชีวิตเป็นโล่กำบัง แล้วยิงธนูใส่ทหารฝรั่งเศส

ทหารฝรั่งเศสเคราะห์ร้ายถูกลูกธนูของทหารเติร์กเจาะเบ้าตารีบเอามือจับลูกธนูแล้วร้องตะโกน“อ๊ากซ์”

“ทหารเสนารักษ์อยู่ไหนมานำคนเจ็บออกไปก่อน เสียงสั่งการของหัวหน้าหมู่พลปืนยาวที่กำลังสลับกันยิงทหารเติร์ก พวกที่ยิงแล้วก็บรรจุกระสุนใหม่ วนเวียนไปเรื่อย ทหารเติร์กก็รุกเข้าใกล้ พร้อมกับศพทหารเติร์กตายเกลื่อน เลือดเจิ่งนองพื้นทะเลทรายจนเป็นสีแดงของเลือด

การรบเป็นไปอย่างดุเดือด “ยิงเข้าไป  “ปัง ปัง ๆ ปัง ๆๆๆ ปังๆ ปัง ปัง” ทหารฝรั่งเศสระดมยิง

“เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ย ๆๆ” ทหารเติร์กยิงโต้ตอบกลับคืน

“ท่านพวกเติร์กมันบ้าเลือดแล้ว”  พลเอกมีโน่บอกกับนโปเลียน

“ให้ทหารม้าเตรียมออกทำศึก” นโปเลียนสั่งการ

“ได้ค่ะท่าน” พันเอกหญิงโคลเอ้ ตอบกับนโปเลียน

 “พวกเราบุกไปฆ่ามัน”  พันเอกหญิงโคลเอ้ ได้นำทัพม้าออกจากขนมเปียกปูน โดยมีทหารราบค่อยขยับ ทางให้ ทหารม้าได้ควบออกไปทำศึก

“ฆ่ามัน ฆ่ามัน” เสียงตะโกนของทหารเติร์กเมื่อมองเห็นทหารม้าควบออกมาจากกำแพงทหารฝรั่งเศสที่ล้อมรอบอยู่

พันเอกหญิงโคลเอ้ นำทัพม้าบุกตะลุยทหารเติร์ก “ปัง ปัง ๆ ปัง ๆๆๆ ปังๆ ปัง ปัง” ทหารม้าฝรั่งเศสระดมยิงบนหลังม้า ซึ่งกระสุนถูกทหารเติร์กล้มเสียชีวิตหลายสิบคนในคราวเดียวกัน หลายคนได้รับบาดเจ็บส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด

“อ๊ากซ์ ตุ๊บ” ทหารม้าฝรั่งเศสถูกลูกธนูทหารเติร์ก หล่นจากหลังม้า และถูกม้าที่วิ่งตามหลังวิ่งทับร่าง “อ๊ากซ์ อ๊ากซ์ เสียงตะโกนด้วยความเจ็บปวดก่อนเงียบเสียงไป เพราะถูกม้าหลายตัว วิ่งทับไปบนร่างทหารเคราะห์ร้าย

 

พันเอกหญิงโคลเอ้ ควบม้ายิงเสร็จก็หยุดม้า และให้ม้าวิ่งกลับไปตั้งหลัก เพื่อเตรียมตัวยิงใหม่ ทหารเติร์ก หลายสิบนายสังเกตเห็นทหารม้าฝรั่งเศสยิงปืนเสร็จก็ควบกลับไป หลายคนเมื่อเห็นทหารฝรั่งเศสควบม้ากลับมาอีก จึงให้เพื่อนที่มีปืนสั้นคาบศิลา ยิงต่อสู้ทหารฝรั่งเศสก่อน ส่วนพวกที่มีธนู และลูกดอกรอจังหวะสอง ค่อยจัดการกับทหารฝรั่งเศส การเปลี่ยนยุทธวิธีการรบของพวกเติร์ก ทำให้ฝรั่งเศสเสียทหารม้าไปเกือบ ยี่สิบคน พันเอกหญิงโคลเอ้ถูกธนูได้รับบาดเจ็บที่หลัง ม้าวิ่งกลับไปตั้งหลัก 

You may also like...

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *