บักเคนทะลุมิติ ภาค 1 ตอนที่ (301)

บักเคนทะลุมิติ ภาค 1 ตอนที่ (301)

“ท่านนายพลโคลเอ้ช่วยควบคุมให้คนรับใช้ขนของใช้ส่วนตัวของโจเซฟินออกไปจากบ้านหลังนี้ให้หมด และห้ามโจเซฟินเข้าบ้านเด็ดขาด” นโปเลียนบอกกับพลโทโคลเอ้

“ค่ะท่านนโปเลียน” พลโทหญิงโคลเอ้เกิดความสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น นโปเลียนถึงสั่งการแบบนี้แต่ด้วยคำสั่งได้แต่เก็บความสงสัยไม่สอบถาม

พลโทหญิงโคลเอ้ได้ควบคุมคนรับใช้ช่วยกันขนของใช้ส่วนตัวเสื้อผ้า ออกไปจากบ้านของนโปเลียนโดยของใช้โจเซฟินได้ถูกรถม้าขนเอาไปไว้ในโกดังในค่ายทหารจำนวน 10 คัน

รถม้าของโจเซฟินที่รีบเร่งเดินทางมาจากเกาะคอร์ซิก้าแวะพักค้างคืนถึงรุ่งเช้าก็ได้รีบเร่งเดินทางต่อมาก็ถึงบ้านสักพัก ทหารยามที่เฝ้าบ้านได้ทำการขัดขวางไม่ให้โจเซฟินเข้าไปในบ้าน

“บ้านฉันอยู่ ถือดีอะไรมาห้ามฉันไม่ให้เข้าบ้าน นโปเลียนอยู่ไหม ฉันจะพบนโปเลียน

“นายท่านออกไปแต่เช้ามืด”

“ไปกับใคร”

“นายท่านไปกับรัสตัมกับทหารองค์รักษ์” ทหารยามตอบโจเซฟิน

“ฉันจะเข้าบ้านใครจะมาห้าม”

โจเซฟินพยายามจะบุกเข้าไปหานโปเลียน

“ไม่ได้ ท่านสั่งเอาไว้ถ้าบุกเข้าก็ให้ลงมือได้เลย” พลโทหญิงโคลเอ้ตอบโจเซฟิน

“เธอคือใครถือดีอะไรจะมาใช้กำลังกับฉัน” โจเซฟินบอกกับพลโทหญิงโคลเอ้

“ท่านนโปเลียนสั่งเอาไว้ นายหญิงถ้าจะเข้าไปในบ้านต้องรอท่านนโปเลียนกลับมาก่อน ท่านมีคำสั่งห้ามไว้ นายหญิงอย่าทำให้ทหารยามลำบากใจเลย” พลโทหญิงโคลเอ้บอกกับโจเซฟิน

“แล้วจริงไหมที่ทหารยามบอกว่าของใช้ฉัน นโปเลียนสั่งให้ขนของใช้ส่วนตัวออกไปจากบ้าน” โจเซฟินถามพลโทหญิงโคลเอ้

“ใช่ค่ะนายหญิงถ้านายหญิงไม่เชื่อฉันจะไปเป็นเพื่อน เพื่อให้นายหญิงได้ดูว่าทหารยามไม่ได้พูดโกหก”

“กรี๊ด ๆ ๆๆๆ ไม่จริง ไม่จริง ๆ โกหก นโปเลียนไม่เคยทำเช่นนี้ ฮือๆๆๆ ฮือๆๆๆๆ” โจเซฟินร้องไห้คร่ำครวญ แล้วก้มหน้าร้องไห้

พลโทหญิงเดินเข้ามาจะปลอบใจโจเซฟิน

“ออกไป อย่ามาแตะต้องตัวฉัน ถือดีอย่างไร ถอยออกไป” เสียงกราดเกี้ยวของโจเซฟินตะโกนใส่พลโทหญิงโคลเอ้

พลโทหญิงโคลเอ้รู้สึกสงสารแต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้ เพราะเป็นคำสั่งของนโปเลียน

 

***************************

 

11 โมงเช้า ในฤดูหนาว พระอาทิตย์เพิ่งขึ้นท้องฟ้า อากาศหนาวเย็นยะเยือก ลมพัดกิ่งสนพลิ้วไหวต้นสนโอนเอนไปมา เมื่อสายลมพัดผ่าน ละอองหิมะโปรยปรายเล็กน้อยๆ เป็นฝอย นโปเลียนตัดผมสั้น ใส่เสื้อสีเขียวทับด้วยเสื้อหนาวสีเขียวเข้มสวมหมวกแขก ลงจากรถม้า และเดินคู่กับรัสตัม ทั้งคู่ใส่หมวกแขก ดูเด่นเหมือนกับแขกสองคนกำลังเดินเข้าไปยัง พระราชวังลุกซ็องบูร์ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของสวนลักเซมเบิร์ก วันนี้ลูเซียงได้นัดหมาย นายพลมูแลงเอาไว้

นายพลมูแลงเมื่อเห็นนโปเลียนลงจากรถม้า นายพลมูแลงรีบก็เดินออกไปรับนโปเลียนตามทางโรยกรวดในพระราชวังลุกซ็องบูร์

“สวัสดีท่านจอมพลนโปเลียน” นายพลมูแลงเอ่ยทักทายนโปเลียน

“สวัสดีท่านนายพลมูแลง”

วันนี้ท่านจอมพลสวมหมวกแขกเกิดอะไรขึ้น” นายพลมูแลงถามนโปเลียน

“ผมนึกคลึ้มเลยใส่ ไม่มีอะไรท่านนายพล”

“เชิญท่านจอมพลเข้าไปคุยกันข้างในดีกว่า

“แล้วลูเซียงไม่มาด้วยหรือท่านจอมพล” นายพลมูแลงถามนโปเลียน

“ผมคิดว่ากำลังเดินทางมา” นโปเลียนบอกกับนายพลมูแลง

หลังจากนโปเลียนและนายพลมูแลงเดินเข้าไปในห้องอาหารในพระราชวังลุกซ็องบูร์

“เชิญนั่งท่านจอมพล” นายพลมูแลงเชิญนโปเลียนนั่งที่โต๊ะอาหาร

“เชิญท่านนายพล”

ทั้งคู่ได้นั่งคุยกันถึงเรื่องราวบ้านเมือง โดยมีรัสตัมยืนอยู่ด้านหลังนโปเลียน พนักงานได้นำอาหารมาขึ้นโต๊ะ มีซุปหัวหอม สลัดนิซัวร์  คาร์ซูเลต์ ไก่อบมันฝรั่ง ทั้งคู่รับประทานอาหารและคุยกัน นโปเลียนชื่นชอบ ไก่อบมันฝรั่งมากที่สุด

“ท่านนายพลช่วงที่ผมอยู่อียิปต์ สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง” นโปเลียนสอบถามนายพลมูแลง

“ตามที่ท่านทราบ รัซเซีย ปรัสเซีย และออสเตรียได้มีปัญหาเรื่องการแบ่งแยกดินแดนโปแลนด์ แต่คณะกรรมการดิเร็กตัวร์ยังไม่ตัดสินใจว่าจะดำเนินการอย่างไรกับดินแดนโปแลนด์ดี แต่มีเรื่องสำคัญ อีกเรื่อง ดินแดนที่ฝรั่งเศสยึดครองในอิตาลี ก็ถูกออสเตรียเริ่มบุกยึดคืนกลับได้หลายเมือง” นายพลมูแลงบอกกับนโปเลียน

“ใช่ผมก็ได้ยินข่าว เมื่อคราวถึงเกาะคอร์ซิก้า ผมยังนึกว่าเกาะคอร์ซิก้าถูกศัตรูยึดครองไปแล้ว แต่โชคดียังเป็นของฝรั่งเศสอยู่” นโปเลียนบอกกับนายพลมูแลง

พนักงานเสริฟได้เดินมากระซิบกับรัสตัม

       “คุณลูเซียงเดินทางมาถึง”

       รัสตัมได้เดินมาบอกกับนโปเลียนเบา ๆ คุณลูเซียงเดินทางมาถึง

“รัสตัมรีบไปรับคุณลูเซียงและเชิญเข้ามาในห้อง” นโปเลียนบอกกับรัสตัม

ลูเซียงได้เดินเข้ามาในห้อง นายพลมูแลง นโปเลียนได้ลุกขึ้น

“ขอโทษครับพี่ที่ผมมาสายนิด”

“ต้องขอโทษท่านนายพลด้วย”ลูเซียงกล่าวขออภัยที่เดินทางมาถึงช้ากว่ากำหนด

“ไม่เป็นไรน้องรัก” นโปเลียนบอกกับลูเซียง

“เชิญนั่ง” นายพลมูแลงกล่าวเชิญทุกคนให้นั่งลง

“น้องทำไมมาช้า” นโปเลียนถาม

“ต้องขอโทษด้วยท่านนายพล พอดีติดภารกิจด่วน กลุ่มพิทักษ์ราชบัลลังค์ ได้มาพบผม จะขอพบกับนโปเลียน ผมเลยบอกว่าไม่สะดวกในวันนี้ เพราะพี่ชายติดภารกิจ ผมส่งกลุ่มพิทักษ์ราชบัลลังค์ออกไป พอจะออกเดินทาง กลุ่มลามงตาญ ก็อยากจะพบกับพี่” ลูเซียงบอกกับทุกคน

“แปะ แปะๆ สุดยอดมากครับท่านจอมพล มีแต่คนอยากจะพบ อยากร่วมงานด้วย” นายพลมูแลง กล่าวชมนโปเลียน

“ขอบคุณครับท่าน”

“ท่านนายพลมูแลงครับ ที่ผมนัดท่านมาพบกับพี่ชายเพื่ออยากจะปรึกษาหารือกับท่าน ผมอยากให้เป็นความลับ” ลูเซียงบอกกับนายพลมูแลง

“รัสตัมออกไปเฝ้าหน้าห้อง ห้ามทุกคนเข้ามาในห้อง และให้สั่งทหารไปยืนรักษาการณ์รอบ บริเวณ ถ้าไม่จำเป็นอย่าให้คนผ่านไปมาจนกว่าจะหารือเสร็จ” นโปเลียนบอกกับรัสตัมเพื่อไปสั่งการณ์ทหารที่ติดตามมาด้วย

“รอบคอบดี ท่านจอมพล ให้คนสนิทของท่านไปบอกทหารติดตามของผม ที่คอยอยู่ด้านหน้าพระราชวัง ให้มาช่วยทหารของท่านรักษาการณ์ด้วย” นายพลมูแลงถือโอกาสบอกกับรัสตัม

You may also like...

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *